KHA | Kafkas Haber Ajansý | Kars Haberleri | Kars Haber, kars güncel, kars ajans

UMUT YOLCULARý

  Faruk OCAK

          farukocak@mynet.com
         UMUT YOLCULARý

Umut Yolcularý

3 Aralýk dünya engelliler günü bir kez daha yaklaþýyor ve sizlere Kars Dolunay Derneði’nce, DPT ve SODES desteðiyle baþlatýlan ve Kars Valiliði koordinasyonunda yürütülen “Bilinçli Gençlik Engelsiz Yarýnlar” projesi kapsamýnda gençlerimizi engelli yaþamý konusunda bilinçlendirerek engelsiz yarýnlar için bizlere umut olan bir kompozisyonla merhaba demek istedim. Empati günleri dolayýsýyla gittiðimiz okullardan biri olan Kars Fen Lisesi 11/A öðrencilerinden Devrim DERECÝ’nin Erzurum’da Engelsiz Hayatlar konulu kompozisyon yarýþmasýnda üçüncülük ödülü alan eserle sizlere seslenmek istiyor ve projemizin ne kadar doðru yolda olduðunu ifade ederek Kars halkýnýn desteklerini bekliyoruz…
 
UMUT YOLCULARI
Küçüktüm fakat o kara günü iyi hatýrlýyorum. Beþ bir çocuktum. Gerek görünüþümle gerek hissettiklerimle diðer bütün çocuklardan farklýydým iþte. Çünkü bacaklarým sakattý benim. Babasýnýn ondan utandýðý ve kimsenin konuþmaya tenezzül etmediði, eksik büyüyen bir çocuktum ben… Soðuk bir kýþ günüydü þehre giden otobüse sabahýn erken bir vaktinde bindik. Annem sanki bir daha görmeyecekmiþ gibi baðrýna bastý beni, aðlýyordu. Babam haydi artýk deyip kucaðýna aldý beni, yolda uyumuþum, gözleri þehrin giriþinde açtým. Büyük büyük arabalar, koca koca kamyonlar vardý yolda. Ne kadar çoklar diye düþünmüþtüm. Sonra yüksek binalar ve deðiþik giyimli insanlar gördüm, kimse bizim köyde ki gibi giyinmemiþti. Etrafýma bakmaya devam ettim. Yolculuk koca bir binanýn önünde bitti. Babam tek kelime etmeden kucakladý ve içeri götürdü beni bir sandalyeye oturttu, kendi bizim köy öðretmenine benzeyen bir kadýnla konuþmaya baþladý. Ne konuþtuklarýný bilmiyordum fakat bir ara babam sesini yükseltti ve “ burada kalacak” dedi. Sonra yanýma geldi “ bak oðlum burasý bir okul artýk burada kalacaksýn. Ben sana daha fazla bakamam, zaten çok az kazanýyorum. Fakat burada iyi bakýlacaksýn ve bana yük olmayacaksýn. Artýk sen buranýnsýn. Hadi ben gidiyorum…” arkasý döndü yürümeye baþladý. “ baba!” diye seslendim, dönüp bakmadý “ beni burada býrakma!” diye baðýrdým ardýndan. Ýþte o zaman döndü ve “ hayýr, seni baþka hiçbir yere almazlar. Burasý seni kabul ediyor. Belki bir ara anneni ziyaretine getiririm…” aðlýyordum. Öz babam beni terk etmiþ, yalnýz baþýma býrakmýþtý. Ne yapacaktým burada?
 
Aklýmda bin bir türlü þey geçiyordu. Bu sýrada babamýn konuþtuðu kadýn yanýma geldi gözyaþlarýmý sildi. “aðlama, burada senin ailen olacaðýz, arkadaþlarýn olacak ve yepyeni þeyler öðreneceksin. Adým melek senin öðretmenin ben olacaðým. Hadi gel sana odaný göstereyim…” bir an ayaða kalkamadýðýmý unutmuþtu. Bir hasta bakýcý geldi tekerlekli sandalyeyle beraber beni oturttu ve odam olacak yere, ikinci hayatýma doðru yolculuðum baþladý.
 
Bir kapý aralandý. Ýçeri girerken bir çift göz bana bakýyordu. Hepsi benim gibiydi, tekerlekli sandalyeye baðlý onlarýn beni anlayacaðýný hatta belki arkadaþ olabileceðimizi düþünmüþtüm. Melek öðretmen bana oda arkadaþlarýmý tanýttý. “ bu can, bu murat, bu Göktuð, bu Faruk, bu da Osman, hadi onlara ismini söyle de tanýþmýþ olun. “ biraz utanarak; bende Bülent” dedim hep bir aðýzdan “ hoþ geldin Bülent “ dediler. Melek öðretmenin yüzü aydýnlandý. “ hadi siz kaynaþýn, Bülent’e kurallarýmýzý anlatýn. Ben yine gelirim.” Diyerek odadan çýktý. Yavaþça yataðýmýn yanýna gittim. Hala bana bakýyorlardý. Ýlk olarak can bozdu sessizliði “ neden buradasýn nereden geliyorsun” elmalý köyünden. Babam artýk bakamýyormuþ bana. Okuyayým diye buraya getirdi beni” sonra kendi aralarýnda konuþmaya baþladýlar. “ köyden geliyormuþ” “þimdi çok þey biliyordur bu” Osman bana dönerek “ koyun var mý köyde, peki ya inek? Tavuklar çok yumurtluyor mu civcivler küçük mü?” sonu gelmez sorularýný sýraladýktan sonra sustum ve cevap vermemi bekledi. Hepsi anlatmamý istiyordu. Bende baþladým anlatmaya
 
Melek bizi bulduðunda gülmekten kýrýlýyordu. Yemek zili olduðunu öðrendiðim zil çoktan çalmýþtý o da bizi göremeyince merak edip yukarý gelmiþti yemekten sonra serbest kaldýk. Fakat ben çýkýp uyumak istediðimi söyledim bir aðabey beni yataða koydu fakat gözüme bir türlü uyku girmiyordu. Diðerlerinin gelip yattýðýný duydum. Sonrasýnda nihayet bende daldým ilk gece ne zormuþ         
 
Sonraki beþ ay her gün, annemi bekleyerek geçti fakat ne gelen vardý ne giden. Her gün baþka bir þey öðrenmek bile mutlu etmiyordu beni. Spor derslerinde tekerlekli sandalyede top oynamayý öðreniyorduk. Bilgisayar dersleri bile vardý. Ve bilgisayarlar o an beni meþgul eden tek þeydi. Öðretmen ne olmak istiyorsun diye sorduðunda “bilgisayar mühendisi” dedim.
 
Aylar sonra bir gün sýnýfta ders yaparken bir aðabey geldi ve beni sýnýftan aldý. “nereye gidiyoruz?” diye sordum. “ annen geldi” dedi. Onu gördüðüme o kadar mutlu oldum ki. Bana nasýl olduðumu sordu. “seni özlüyorum” dedim. “ her þeyi çok iyi belle ileride bir gün köye geri döneceksin biliyorum” dedi. Biraz daha konuþtu. Sonra “gitmeliyim, köy otobüsü kalkacak” dedi. “ gitme ne olur” diye yalvardým. Bir kez daha sarýldý bana ve gitti. Onu bir daha hiç görmedim, aradan yýllar geçti. Tekerlekli sandalyede ki 18.inci yýlým olmuþtu.
 
Önce melek öðretmenle ilkokul, sonra yatýlý bölge okulu ve üniversite okudum. En önemli engelin bacaklarým olduðunu düþünmüþtüm. Yaþadýkça öyle olmadýðýný anladým. Bacaklarým yerine umut koyup, hayat yolunda onunla yürümeyi öðrendim. Hep baþarýlý oldum. Yýllar küçük ve savunmasýz bir çocukken ayrýldýðým köyüme þimdi büyük, zengin bir bilgisayar mühendisi olarak dönüyorum. Bir Ýnternet kafe açacaðým köyümde. Babam artýk utanmasýn benden “ bu benim oðlum hiçbir engel onu yýldýrmadý. Belki bacaklarý sakat, ama o hepimizden daha saðlam duruyor ayakta” desin.
 
Þoförüme daha hýzlý gitmesini söyledim. Bir an önce kavuþabilmek için anneme. “ ya öldüyse?” diye düþündüm acýyla. Ondan yýllarca haber alamamýþtým. Öyle olsa duyardým diye geçirdim içimden. “ama nasýl?” diye bir ses cevap verdi ona. Bin bir kötü düþünceden sonra nihayet “ evim dediðim yere geldim. Arabadan indirildim. Korkuyla kapýyý çaldým bir, iki… Kimse açmýyordu. Bütün ümitlerim yok olmuþtu. Tekerlekli sandalyemi çevirdim tam gitmeye hazýrlanýrken kapý açýldý ve annemi gördüm. “ kimsiniz evladým?” diye sordu. “ anne ben Bülent “dedim. Bu kez gözlerinden akan mutluluk gözyaþlarýydý saatlerce konuþtu, ona onu son gördüðüm günden sonraki yaptýklarýmý anlattým. Yine yaþlarla dinledi beni, sonra kapý çalýndý, babam geldi.
 
Önce kim olduðu anlayamadý. Sonra sarýldý, af diledi, aðladý. Onu hiç böyle görmemiþtim “ aðlama baba” ” dedim. “ aslýnda ben sana minnettar olmalýyým. Eðer beni o okula býrakmasaydýn hiçbir zaman hayatý öðrenemeyecek bu engelle yaþamayý kabul edemeyecektim. Hayatýmý size yük geçirecektim. Þimdi istediðim her þeye sahibim, arkadaþlarým, param, ailem ve siz varsýnýz”.
 
Yýllar sonra ilk kez evimdeydim ve huzurluydum bu engel bana çok þey öðretti. Öncelikle de þunu; insan her hangi bir uzvu eksikken yaþayabiliyor. Fakat sevgiden ve umuttan yoksunsa hayat onun için çok zor. Bacaklarýn yere saðlam basmayýnca dört koldan sarýlýyorsun hayata. Tutunamazsan yitip gidersin çünkü…
Deniz Dereci
Kars fen lisesi 11/A
  • Yahoo'da Payla
  • Payla
  • Payla
  • Facebook'ta Payla
  • Payla
  • Payla
  • Payla
  • Payla
Bu Yaz 3484 Defa Okundu
2011-11-28

SON YAZILARI

Ötekileþtirme! Sevgi Kalpte Olmadan, Bilgi Beyinde Olmaz Eriþebilirlilik Eriþebilirlilik ve Ulaþýlabilirlik Farklý Bir Mevsim: Empati Tarihimizde Engelliler Özürlü Topluma Sevgiyi Anlatan Dostluk Ýnanmak mý, güvenmek mi? Bir Dakikalýðýna Yerime Geçer misiniz? Engelli Annesi ve Sosyal Destek

YORUMLAR

Abone Girişi

Yeni Abonelik        Şifre Unuttum ?




















VDEO HABERLER
Ciritte heyecanl anlar
Ciritte heyecanl anlar
Anketler
OK OKUNANLAR
Sanayiciyim dedi, azl dolandrc kt...
Sanayiciyim dedi, azl dolandrc kt...

Referandum Sonular, Kars Referandum Sonular, 2010 Referandum Sonular, Referandum Oy Sonular, Trkiye Referandum Sonular, izmir haber, canl referandum sonular

RSS 2010 KHA | Kafkas Haber Ajansý | Kars Haberleri | Kars Haber, kars güncel, kars ajans
KHA Bedir ALTUNOK adına resmi yayın organıdır. Site iceriğinin telif hakkı bildirilmeksizin kullanılması yasaktır