DOLUNAY’da buluştular

DOLUNAY’da buluştular

Kars Kafkas Üniversitesi (KAÜ) Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği 3. Sınıf öğrencilerinin; Öğretim Elemanı Türkçe Öğretmeni Tuğba Barutçu önderliğinde “Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi” kapsamında, Dolunay Derneği üyeleriyle yaptıkları ziyarette yüreklerinde taşıdıkları duygularını Kafkas Haber Ajansı ile paylaştılar.

DOLUNAY’da buluştular


DOLUNAY’da buluştular

Kars Kafkas Üniversitesi (KAÜ) Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği 3. Sınıf öğrencilerinin; Öğretim Elemanı Türkçe Öğretmeni Tuğba Barutçu önderliğinde “Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi” kapsamında, Dolunay Derneği üyeleriyle yaptıkları ziyarette yüreklerinde taşıdıkları duygularını Kafkas Haber Ajansı ile paylaştılar.

İŞTE O DUYGULAR. BAKIN NELER HİSSETMİŞLER

Dert ve keder içinde hapsolmak, acı çekmek, hüzünlenmek, bir girdaba kapılmış gibi durmadan dibe inmek… Uzak değil hiçbirimize… Zaman zaman acılarımızla el ele, omuz omuza savaşıyor, kavganın birinden diğerine koşturuyoruz. Yalan değil! Seviyoruz da bu hallerimizi... Fakat derin derin düşününce, önce kalbime sonra aklıma sorduğumda gülmek, hayatın nasibimize düştüğü kadar tadına varabilmek, inadına ve kocaman kahkahalar atmak, karanlıktan yüz çevirip bir çiçek gibi, bir ağaç gibi güneşe yönelmek… Anladım ki insan için gerçek zorluk bu! Kendini acılarından azad edip her şeye rağmen gülmek, kendini acılarınla ve ille de gülüşlerinle kabul etmek… Mahkûm olmadığını, acıdan başka yolun olduğunu da bilmek… O yolu bulmak… O yolu kulaklarına mutluluğu hak ettiğini fısıldayan dostlarla adımlamak… İnsanı insan yapan şey, bu yolda olduğunu ve yol ne getiriyorsa aşkla kabul etmesi gerektiğini bilmek…

Dolunay Derneği ve o oradaki güzel yürekli insanlar bana hayatın tebessümlerimizden ibaret olduğunu bir kez daha hatırlattılar. Samimiyetleri, muhabbetleriyle geleceğe umutla bakmama katkı sağladılar. Gayret ve çabanın neye yaradığını sorguladığım bir aşamada varlıklarıyla, bakışlarıyla, tebessümleriyle sorularıma cevap oldular. Şartlar ne olursa olsun yaşama sıkı sıkı sarılmak ve geleni de olduğu gibi yargılamadan kabul etmekle hayatla başa çıkılabileceğini her defasında hissettirdiler.

Beni ve öğrencilerimi hayatına, sohbetine kabul eden; çayına, gönlüne ortak eden kıymetli dernek üyelerine çok teşekkür ediyorum. Kıymetinizi kelimelerle ifade etmek mümkün değil. Zira kelimeler de her şeyi anlatamaz zaten :)

Sevgi ve muhabbet ile…

Tuğba BARUTCU

Kars Dolunay Derneği’yle ilk tanışmam 1.sınıftayken Veterinerlik Fakültesinde yapılan konferansa katılmamla olmuştu. Yapılan sunum ve Faruk Abi’nin konuşması beni etkilemişti ama herkes gibi benim için de anlık bir olaydı. Bir yıl aradan sonra bu kez daha etkileşimli ve içlerinde olarak tanışma imkânı buldum. Bu onları daha iyi anlamama sebep oldu. Engelli bireylerin yaşamlarındaki, daha önce dikkat etmediğim zorlukları, daha doğrusu bizim sebep olduğumuz basit gibi görünen ama onlar için zorluk olan şeylerin farkına vardım. Yaptığımız etkinlikler ve sunumlar sayesinde hem konuya dair bilgimi artırdım hem de öğrendiklerimi çevremdeki arkadaşlarıma anlatarak onların da bilinçlenmesini sağladım. Biraz da olsa dernekteki bireylerin gözünden bakmayı öğrendim. Yolda yürürken engelli bireylere tanınmış hakların bizler tarafından nasıl ihlâl edildiğini bilinçli bir şekilde gördüm. Örneğin; bir kafeye bile gittiğimde tasarımına, markasına, yerine bakarken şimdi “Engelli rampası var mı, engelli lavabosu var mı?” diye sorguluyorum. Beni en çok etkileyen şey ise bizim onlar için bir şey yapmamız gerekirken onların bizim için bir şey yapmasıydı. Öğrenciler için ders vermeleri, Ramazan ayında yemek dağıtıp güzel bir ortam oluşturmaları, derneğe öğrenciler ödevlerini yapsınlar diye bilgisayarlar koymaları yaptıklarından sadece birkaçıydı. Artık kendi adıma bir şeylerin farkına vardığım için ve çevremdekileri görmezden gelmediğim için mutluyum.

ABDULLAH SONGUR

Ben Kafkas Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği ABD 3. Sınıf öğrencisi Abdusselam SARUHAN. Kars Dolunay Derneği’ni bu yıl Topluma Hizmet Uygulamaları dersinde Öğretim Üyesi Sayın Tuğba BARUTCU hocamız sayesinde tanıma fırsatı buldum. Dolunay Derneği'nin kuruluşundaki temel amaç ve görevlerini öğrendikten sonra bende derneğe karşı ilgi ve sevgi oluştu. Bu sevgi ve ilginin oluşmasında özellikle Dernek Başkan Yardımcılığı görevini yürüten Faruk OCAK’ın emeği çoktur. Çünkü onun yaptığı çalışmalar ve derneğe olan sevgisi gerçekten hayranlık uyandırıyor.

Faruk Bey’le dernek etkinliklerinde beraber faaliyet yapma fırsatımız oldu. Bu faaliyetler sırasında hem Faruk Bey’i hem de dernekteki bireyleri daha iyi tanıma fırsatım oldu. Faruk Bey genel kültürden tutun da gündelik bilgiye kadar birçok konuda bilgi ve fikir sahibi bir insan… Bunun temelinde hem okumayı hem de yazmayı seven birisi olması yatıyor. Bir konuyu anlatma konusunda da çok kabiliyetli biri...

Dernek, toplum nezdinde engellilerin görmeyen gözü, duymayan kulağı olarak yerini alıyor. Bununla birlikte engellilerle ilgili çalışmalarıyla da en azından benim gönlümde büyük yere ve öneme sahip bir kuruluş... Derneği tanıdığım için ve dernekte çalışma yapma fırsatı bulduğum için çok memnunum. Emeği geçen herkese teşekkür ederim.

ABDULSELAM SARUHAN

Kars Dolunay Derneği’ne her gittiğimde bu soğuk memlekette sıcak kalmış bir yerler var diyerek gittim. Aradığım o sıcaklığı, enerjiyi, hayat dolu bakışları gördüm orada. Gülen yüzler, gülerken kısılan gözler gördüm. İçimi ısıtıyordu âdeta. Gerçekten çok güzel harika insanlarla tanıştım. Sürece olumlu katkı sağladığımı düşünüyorum. Dolunay'daki insanların hiçbiri engelli değil; sadece hayat onlara bazı eşitsizlikler sunmuş. Bununla birlikte bizden istedikleri bu eşitsizliklerin üzerine yenilerini inşa etmememiz, sıkıntılarını kendi sıkıntılarımız olarak görmemiz… Bu en tabii hakları! Aslında unuttuğumuz bir şey var ki bizler de birer engelli adayıyız. Bizler yaşadığımız toplum içinde özverili olmalıyız. Ben Kars Dolunay Derneği’ne oradaki abilerime verdiklerimden çok daha fazlasını aldığımı düşünüyorum.  Kars'ta bir yuvam daha var artık! Her şey için teşekkürler Dolunay.

BARIŞ ÖNGEL

Derneğe gelmeden önce ne yapacağım ve nasıl davranmam gerektiği konusunda çok çekiniyordum. Ama derneğe gittikten sonra dernekteki bireylerle tanıştıktan sonra bütün korkularım ve endişelerim ortadan kalktı. Çünkü o kadar iyi insanlar ki anlatamam! İyi ki tanıştım bu güzel insanlarla! Bana mücadeleyi, başarıyı, her şeye rağmen pes etmemeyi öğrettiler. Cana yakın halleriyle bana bir aile ortamını hissettirdiler. Artık Kars’ta da bir ailem var. İkinci ailem diyorum. Burası sadece bir dernek değil burası bir aile ortamı... Dernekteki herkese tek tek teşekkür ediyorum. Ayrıca bizi bu güzel insanlarla tanıştırdığı için Tuğba hocamıza da teşekkür ediyorum.

Derya KIZILOĞLAN

“İnsanoğlu yaratılmışların en üstünüdür.” Bu cümle, biz insanlar için söylenmiş olsa da maalesef, zamanla anlamını yitiriyor! Çoğunlukla, kendi bireysel yararlarımızı bizim gibi her türlü hakka sahip olan diğer insanlardan daha öncelikli görüyoruz. “Benim huzur ve rahatlığım yerinde olsun da gerisi umurumda olmaz.” Bu düşünce ve anlayıştan bir an önce kurtulup, gözlerimizi toplumun tüm kesimlerine odaklamamız gerekir. Bizim gibi yürüyemeyen onlarca insan var; bizim gibi göremeyen, bizim gibi duyamayan ve bizim gibi hayatı doya doya yaşayamayan onlarca, binlerce insan var. Gözlerini, bu saydığım hayatlara odaklayamayan bir insan, yaratılmışların en üstünü olabilir mi?

Kars Dolunay Derneği, bu kapsamda bizler için büyük bir fırsat… Dernekte nice değerli, nice güzel yaşam var. Bu ortamda bulunmak ve hayata bir de onların gözünden bakmak gerek. Oraya gidip, onlarla çay eşliğinde hayata dair konuşmak, bizler için bir kayıp değil; tam tersine büyük bir kazançtır ki çayları, her zaman ve herkes için var. Orada bulunup, o kazancı elde ettiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum.

DILBIRİN KILINÇ

Öncelikle anlatacaklarıma nasıl  başlayacağım bilmiyorum. İyi ki de Topluma Hizmet Uygulamaları dersimiz var, iyi ki de Tuğba hocanın grubundayım. Neden mi? Şöyle izah edeyim: Daha önce gerçekten hiç yaşamadığım, görmediğim, hissetmediğim duygular beni çepeçevre sarmaladı sanki. Dernekteki o insanlarla tanışmak, onlarla muhabbet etmek beni bambaşka bir insan yaptı. Derneğe gitmeden önce insanlara bakarken çok boş bakıyormuşum. Hayatın gerçekliğini tam olarak anlayamamışım. Ama şimdi tüm gerçekler “Biz de buradayız.” diyor. Yani ben gerçeğe uyandım.

Derneğe ilk gittiğimizde çok çekinmiştim. Ama sonra muhabbet ilerledikçe, oradaki konuşmaları dinledikçe gerçekten dernekteki insanlar bana çok şey kattılar. Faruk Abi, Murat Abi, Durbaba Abi ve daha niceleriyle muhabbet etmek gerçekten muazzamdı. Bir de bizim iyi kalpli hocamız var… Bize bu süreçte hep destek verdi, biz de ona layık olmaya çalıştık. Bu süreç beni bambaşka bir insan yaptı. Sanki içimdeki boşluklar tek tek doldu. İnsanlık kavramını biliyoruz ama uygulamada ne kadar geri kalmışız böyle! Ama uygulamada iyi olmak için de bu durumu hissetmek gerekir hem de kalpten… Dernekte anlatılanları dinledikçe kendimde bu söylediklerimi gerçekleştiriyor muyum diye düşündüm ve bazı konularda farkındalığımın arttığını söyleyebilirim. Örneğin; engelliler için kaldırım yüksekliği, otobüslere binememe, soğuk hava şartlarında barınma gibi sorunlara karşı daha duyarlı olduğumu düşünüyorum. Ama  benim dışımdaki insanlar da öyle mi? İnsanlığa sormak istediğim biz neredeyiz? Engelleri aşmak için ne yapıyoruz? Zaman geçtikçe insanlar duyarsızlaşıyor. Bizim de yapmamız gereken şey insanda var olan ama uyku halinde olan sorgulama duygusunu uyandırmak… Ben yakın çevrem ve arkadaşlarım için bunu yapıyorum; yani içlerinde var olan sorgulama duygusunu uyandırmaya çalışıyorum. Ama gerçek olan ve bu duyarlılığı uyandırmayı sağlayacak olan tek şey  önce Kars Dolunay Eğ. Kül. Sos. Yar. ve Day. Derneği’dir. Sonra ise engelli insanları dinlemek, onlara ilgini göstermek, onlarla dost olmak ve sevgiyi paylaşmaktır. Onlar ağacın köküyse sen ağacın gövdesi  ol, duyarlı olan insan ağacın yaprakları olsun. Bu duyarlılıktan doğan  her tebessümde ağacın meyveleri olsun. Burada asıl önemli olan şey para gibi maddî değil; sevgi, dostluk, kardeşlik gibi manevî değerlerdir. Bizim onlara, onların da bize ihtiyacı var. Uzun lafın kısası ben halimden memnunum. İyi ki bu güzel insanlarla tanışmışım.

 EBRU KAYA

En büyük engel sevgisizliktir. Ben bu yolculukta onların hayatlarına girdim, gördüm, yaşadım. Ne kadar zor olduğunu deneyimledim ama asıl zor olan onlara karşı gösterilen tutumlar… Aslında onlar bize göre değil; biz yaşamımızı onlara göre şekillendirmeliyiz. Hayatımızda yer etmeliler. Sevgi onları ayakta tutan tek şey… Sevelim! Ne olduğunu, kim olduğunu umursamadan sevelim! Ben bu yolculuktan çok keyif aldım, çok şey öğrendim. Hocama minnet duyuyorum. Hayat çok kısa ve biz değerini bilmeliyiz.

ELİF ÇELİK

Merhaba ben Esma, Türkçe Öğretmenliği ABD 3.sınıf öğrencisiyim. Kars Dolunay Derneği’yle ilk başta Damla Gençlik Kulübü vasıtasıyla tanıştım. O zaman bir kere gitmiştim, sonrasında bir daha gitmedim. Kars Dolunay Derneği serüvenim asıl bu sene başladı. Topluma Hizmet Uygulamaları dersimizle ve Tuğba hocamızın vasıtasıyla derneği tanıma fırsatı buldum. Derneğe giderken bu kadar seveceğimi dernekteki kişilerden bu kadar etkileneceğimi düşünmemiştim açıkçası. Ama her gidişimde bir şeyler öğrendiğimi, kendime bir şeyler kattığımı anladım. Dolunay’ın sadece engellilerin gelebileceği bir yer olmadığını, kapılarının herkese açık olduğunu öğrendim. Orada her konu konuşuluyor, insanlar mutlu, umutlu… Herkes güzel sohbetlerde bulunuyor. Aslında her şeyin olduğu bir yer... İnsanlar için çok güzel bir ortam… Sıcacık bir yer dışarının gürültüsünden, gereksizliğinden, samimiyetsizliğinden çok çok uzak bir yer… Oraya gittikten sonra hayata karşı daha pozitif, daha umutlu baktığımı; kendimi daha bir mutlu hissettiğimi fark ettim. Dernekte şakalar yapılıyor, tatlı bir ortam, soğuk havada sıcacık çay ve sıcacık insanlar çok güzel oluyor. Son olarak hayatımdaki iyi kilerden bir tanesi de Damla Gençlik Kulübü...

ESMA KESKİN

Kars Dolunay Derneği, insana her ne olursa olsun umut etmenin önemini hatırlatan güzel bir örneği teşkil ediyor. Toplum olarak sadece görmek istediklerimizle yetinmek yerine dışarıda görünmek istenen insanların gözü, kulağı ve ayakları olmalıyız ki toplumda her şey tam olsun. Biz insanız, birbirimizi tamamlamamız gerekirken birbirimizi daha da eksiltiyoruz. Dünyanın sadece bizim hayatımızdan, yaşadıklarımızdan ibaret olmadığının farkına varmamız gerek! Bugüne dek kendimiz için sayısız şey yapmışızdır. Peki çevremizi, toplumumuzu güzelleştirmek için iğne ucu kadar bir şey yaptık mı? Kars Dolunay Derneği’ne gidip o yüreği, yüzü güzel insanlarla bir bardak dumanı üstünde tüten çay içtiniz mi? Sıcak sohbetlerine katılmayı hiç düşündünüz mü?

ENES KANDEMİR

Kars Dolunay Derneği’yle tanışmam aslında lise yıllarında bir ampute futbol turnuvasına katılmamla oldu. Daha sonra üniversite birinci sınıftayken yapılan bir konferansla iyice beynimde yer etmişti dernek ancak arada hala bir boşluk vardı, çünkü oradaki insanlar benim için birer yabancıydı. Bu dönem yapmış olduğumuz çalışmalar sayesinde birçok yeni arkadaş tanıdım. Derneğin samimi, güzel havası beni oldukça etkiledi. Daha sonrasında ise Empati Günleri Programı kapsamında yaptığımız çalışmalar ve Faruk Abi sayesinde çevreme olan bakış açımı genişletme fırsatı buldum. Dernekte birçok soruna rağmen çalışan, bir şeyleri değiştirmek için uğraşan birçok kişi, asla vazgeçmemem noktasında bana örnek oldu ve çevremin bilincinde olmam konusunda beni aydınlattı. Bunun için dernekteki herkese ve grup arkadaşlarıma teşekkür ederim.

M. ENEZ OKTAY

Kars Dolunay Derneği’ni bir ders aracılığıyla tanıdım. Sadece bir kurumdan ibaret olduğunu zannediyordum ama tanıdıkça herkesin hasret kaldığı dostluk ilişkilerinin hala capcanlı bulunduğu bir yer olduğunu gördüm. Faruk Bey’in mücadelesi, Ömer Bey’in sakinliği, Murat Bey’in ciddiyeti ve Durbaba Bey’in neşesi ile tam bir aile ortamına şahit oldum. Ressamları kıskandıracak yeteneğe sahip olan Ergün Bey’i, “Tamiri imkânsız artık!” denilen eşyaların üstesinden gelerek imkânsızlığa kafa tutan Engin Bey’i tanıdım, sürprizlerle dolu olan Yunus Emre Bey’i ve inatla yaşama sımsıkı sarılan Gürkan Bey’i gördüm. Özetle bu soğuk şehirde güneş gibi parlayan sımsıcak bir DOLUNAY buldum.

Mürvet ÖZTÜRK

(BA-BA-S) GAZİ KARS (KHA) / KAFKAS HABER AJANSI / BEDİR ALTUNOK




Bu Haberin Manşeti :

DOLUNAY’da buluştular
Bugün Atılan Manşetleri Görmek İçin TIKLAYINIZ
Etiketler :   DOLUNAY’da buluştular haberleri  dolunay haberleri  kars haberleri  dolunay derneği haberleri   
<< Önceki Haber DOLUNAY’da buluştular Sonraki Haber >>
  • Dolar : 5,25011
  • Euro : 5,9534
  • Altın : 221,333
ÇOK OKUNAN HABERLER
SON DAKİKA HABERLERİ

DOLUNAY’da buluştular

DMCA.com Protection Status

DOLUNAY’da buluştular

  Yukleme: 0.058984